27 Januari vond de maandelijkse boekborrel plaats bij boekhandel Van der Velden van Dam in Heerlen. Zij nodigen enkele auteurs uit die dan hun boek presenteren. Tegenover zo’n zestig gasten stelde Wiel Beijer mij gisteren enkele vragen over mijn boek ‘Zeventien zijn is Wreed’. We spraken onder andere over de termen die in het boek voorkomen, over uitgeverij Boekscout, over mijn ambities als auteur en natuurlijk over alle thematiek en worstelingen van hoofdpersoon Maximilian in het boek.

Voor even konden alle aanwezige gasten weer even in het hoofd van een zeventienjarige jongen kijken, zich voorstellen hoe het voelt om anders te zijn, terwijl de wereld op het punt staat open te gaan voor je. Ik las ook een stukje voor. Ik koos een stukje waarbij de Rollercoaster waarin hoofdpersoon Maximilian zich bevindt goed naar voren komt. In latere updates worden ook een aantal van de videos gedeelt! Bedankt Boekhandel Van der Velden van Dam en Wiel Beijer voor de mogelijkheid!

Hoofdthema’s

We bespraken ook de hoofdthema’s, zoals de worstelingen van hoofdpersoon Maximilian omtrend zijn geaardheid. Hoe hij pas laat in het boek accepteerd dat hij niet heteroseksueel is. We hadden het over zijn lange, moeilijke weg daarheen. Naar hoe hij op het einde een liefde vind. We hadden het ook over dat Maximilian een stoere jongen is, die qua eigenschappen heel heteroseksueel lijkt en het daarom moeilijk vind om zichzelf als homoseksueel te zien. Hij kijkt namelijk alleen mar naar het normaal in de samenleving. De normen van heteroseksualiteit die bij hem van toepassing zijn, maar dan toch die gevoelens voor jongens.

Autobiografisch?

We bespraken ook de autobiografische elementen. Nee, het boek is geen autobiografie, maar vele elementen kent de auteur wel uit zijn eigen omgeving. Herkenningspunten om het boek geloofwaardig te houden. We bespraken het ‘boek in het boek’ waarin de bedoeling van Max’ opa is om Max te laten zien dat hij uiteindelijk voor zichzelf moet kiezen, zijn gevoel moet volgen.

Laat jou reactie achter!

Welke struggles van ‘erbij horen’ hadden jullie tijdens het opgroeien? Wat vond jij moeilijk om te accepteren aan jezelf? Is het uiteindelijk gelukt? Als je het boek hebt gelezen, wat vond jij van Max’ weg naar acceptatie? Laat je reactie achter 🙂